|
صفحه 3
صفحه 2
صفحه 1
شبكه
آموزش شبكــه
(
بخش اول
)
آموزش شبكــه–
تعاريف
اوليه شبكه
تعريف شبكه هاي كامپيوتري
(Computer Network ) :
مجموعه اي از كامپيوتري خود
مختار و مستقل كه به يكديگر متصل بوده و با هم تبادل
اطلاعات مي
نمايند.
تعريف اينترانت
(Intranet ) :
شبكه هاي مربوط به يك سازمان يا
مجموعه خاص كه به صورت منطقي يا فيزيكي از اينترنت جدا
مي باشد.اين
شبكه ها معمولا تركيبي از شبكه هاي
LAN
و
WAN
هستند.اينترانت
ها ممكن است در
نقاطي به اينترنت متصل باشند يا هيچ نقطه اتصالي به
آنها نداشته
باشند.
تعريف اكسترانت
( Extranet ) :
به لايه هاي ارتباطي و نقاط اتصال
Intranet
و
Internet
گفته مي شود
.اكسترانت
ها از بعد امنيتي براي شبكه ها بسيار حياتي مي باشند
.
زيرا محلي هستند براي نفوذ به شبكه و ورود ويروسها
.
معمولا اطلاعات عمومي مربوط به اينترانت
ها يا سازمانها در اين قسمت ها قرار مي گيرند.
تعريف اينترنت
(Internet ) :
مجموعه اي از شبكه هاي مستقل و مرتبط
بهم مي باشد كه با هم تبادل اطلاعات مي كنند و گستره
آن تمام دنيا مي باشد ، به
عبارت ديگر
Internet
مجموعه اي از
Internet
ها
(Internal network )
و يا مجموعه اي از
Interanet
ها و
Extranet
ها مي باشد ، و بزرگترين
WAN
موجود در جهان مي باشد
.
سخت افزار شبكه
:
سخت افزار شبكه را از دو ديدگاه مورد بررسي قرار مي
دهيم
:
ديدگاه تكنولوژي و ديدگاه
سخت افزار/
مقياس
1- LAN (Local Area Network )
2- MAN (Metro Palitian Network)
3- WAN (Wide Palitian Network)
شبكه
LAN :
از
خواص اين نوع شبكه ها مي توان سرعت و كارايي بالا و
فواصل كم را نام
برد.
حداكثر در حد چند كيلومتر يا چند
صد
متر
در اين شبكه ها تعداد
ايستگاههاي كاري محدود بوده و شبكه به يك سازمان يا
محيط يك اداره ،يك
ساختمان محدود مي شود.
برخي از توپولوژي هاي مربوط به شبكه هاي محلي به قرار
زير
مي باشد:
الف
)
توپولوژي خطي(
BUS ):
در اين نوع
توپولوژي كليه ايستگاهها از طريق يك كانال فيزيكي
مشترك به يكديگر متصل هستند و
انتقال اطلاعات از طريق اين كانال انجام مي شود ، مزيت
اين پروتكل سادگي و هزينه
پايين آن است و مشكل عمده آن سرعت و كارايي كانال مي
باشد.
ب)
توپولوژي حلقوي
(Ring):
در اين نوع توپولوژي كليه ايستگاهها در يك ساختار بسته
حلقوي به يكديگر متصل
مي شوند.
در واقع در اين شبكه كامپيوتر ها اطلاعات را دست به
دست مي
نمايند و جهت چرخش اطلاعات در شبكه ثابت و به يك سمت
مي
باشد.
ج)توپولوژي
ستاره
(Star):
در اين توپولوژي يك دستگاه متمركز كننده به عنوان هسته
مركزي
شبكه وجود دارد.
و ساير ايستگاهها مستقيما
به اين دستگاه متصل مي شوند كه شكل حاصل يك ستاره است
به علت كارايي بالا و ارزان
بودن تجهيزات امروزه اين شبكه جايگزين ساير شبكه ها
شده
است.
شبكه هاي
MAN ( Metropolitan Area Network ):
معمولا شبكه هاي
MAN
با اتصال راه
دور چندين شبكه محلي در مقياس هايي مانند يك شهر در
صورت امكان براي فواصل راه دور
از فيبر نوري، اتصال بي سيم، خطوط اجاره اي و ساير
امكانات
LAN
يا
WAN
استفاده مي
شود.
انتخاب نوع اتصال بستگي به شرايط
محيطي ، زير ساخت شهري و يا سياستهاي كلي سازمان دارد.
شبكه هاي
WAN
اين نوع شبكه ها معمولا محدوديت مقياس
جغرافيايي ندارند، اين شبكه ها از اتصال راه دور شبكه
هاي كوچكتر بوجود آمده اند و
داراي ساختار يكنواخت نيستند؛ زيرا اولا شبكه هاي محلي
با توپولوژيهاي مختلف پياده
سازي مي شوند، ثانيا ماشينهاي موجود در اين شبكه ها از
سخت افزار و نرم افزار
متفاوتي استفاده مي كنند و به طور ذاتي با هم سازگار
نيستند.
اصول طراحي شبكه و لايه
بندي:
براي طراحي شبكه ها معمولا
از طراحي لايه اي استفاده مي شود.
دليل
اين كار سادگي پياده سازي و خطايابي مي باشد.
نمونه هايي از اين طراحي ها مدل
OSI
و
TCP/IP
مي باشد، كه در مورد آنها
بيشتر خواهيم گفت.
مدل
OSI:
اين مدل داراي هفت لايه زير مي
باشد:
1- Physical layer (
لايه
سخت افزاري
)
پايين ترين لايه مي باشد
.
2- Data link layer
3- Network layer
4- Transport layer
5- Session layer
6- Presentation layer
7- Application layer (
لايه كاربردي
)
بالاترين لايه مي باشد.
هيچ يك از پروتكلهاي واقعي پياده سازي شده كاملا منطبق
بر
مدل
OSI
نيستند.
آموزش شبكــه ( بخش دوم
)
مدل
TCP/IP:
از اين مدل در اكثر شبكه ها و برخي از
كاربردهاي صنعتي و اينترنت بكار برده مي شود
.
اين مدل داراي چهار لايه زير مي
باشد:
1-Network access
2-IP ) Subnet OR Internet )
3-TCP ) Transport OR Host to Host )
4-Application layer
حال در مورد هر لايه مختصرا توضيحاتي مي
دهيم:
1-
اولين لايه، لايه دسترسي
به شبكه يا
Network access
مي باشد كه اين
لايه شامل رسانه ارتباطي
(
تجهيزات فيزيكي
و كانالهاي ارتباطي
)
و همچنين پروتكلهاي
ارتباطي براي انتقال قابها
( Frameها
)
بر روي شبكه مي باشد
.
2-
لايه زير شبكه
/
لايه اينترنت
/
لايه شبكه
:
وظيفه
اصلي اين لايه ايجاد ارتباط بين ميزبانها مي باشد.
برقراري ارتباط بين ميزبانها توسط اين لايه بدون در
نظر گرفتن
ساختار لايه پاييني انجام مي شود.
اين
لايه بايد داراي توانايي برقراري ارتباط در سطح شبكه
محلي و گسترده
باشد.
لايه اينترنت از پروتكل
IP
براي انتقال اطلاعات استفاده مي
كند.
در اين لايه همچنين بايد پروتكلهايي
براي مسيريابي در شبكه و هدايت بسته ها وجود داشته
باشد كه برخي از آنها عبارتند
از:
Address Resolution Protocol
،
Reverse Address Resolution Protocol
،
Routing Information Protocol
،
Internet Control Massage Protocol
،
Internet Group Management Protocol
و
Internet Protocol
3-
لايه
ميزبان به ميزبان
/
لايه
انتقال:
اين لايه سرويسهاي مورد نياز براي
ايجاد ارتباطات غيرقابل اطمينان را بوجود مي آورد.
ساختار اين لايه از دو پروتكل
TCP
و
UDP
تشكيل شده
است.
3-1- TCP
:
اين پروتكل امكان
ايجاد ارتباطات قابل اطمينان و اتصال گرا را فراهم مي
نمايد.
برخي از وظايف مربوط به اين پروتكل به قرار زير مي
باشد:
•
شكستن
و تقسيم بندي داده
ها و پشته هاي دريافتي از لايه بالاتر به بسته هاي
TCP
و ساخت مجدد پشته ها از بسته هاي
TCP
در مقصد
.
•
حصول
اطمينان از رسيدن بسته ها به مقصد
.
•
بازبيني بسته ها و مرتب
كردن آنها و كنترل خطا
•
كنترل
جريان
داده ها
3-2- UDP
:
اين پروتكل براي فراهم آوردن مكانيزمي جهت كاهش و كم
كردن سرريز داده ها در انتقال اطلاعات بكار مي رود و
معمولا براي ارتباطاتي كه نياز
به قابليت اطمينان ندارند استفاده مي شود.
لايه انتقال در سطح بالاي خود با لايه كاربرد در
ارتباط
است.داده
هاي تحويلي به لايه كاربرد توسط برنامه هاي
كاربردي قابل دريافت مي باشد ، همچنين اين برنامه ها
مي توانند با استفاده از
APIها
( Application Program Interface )
مستقيما با لايه انتقال ارتباط برقرار
كنند
.
4-
لايه
كاربرد
:
اين لايه داراي پروتكلهاي سطح بالايي براي استفاده
ازپروتكلهاي سطح پايين تر
UDP
و
TCP
مي باشد كه در اين پروتكلها براي ايجاد سرويسهاي
اينترنتي
بكارمي روند
.
برخي از اين سرويسها به قرار زير مي باشند
:
الف
)
Telnet
شبيه سازي پايانه ارتباطي
:
با استفاده از اين پروتكل مي توان يك ارتباط راه دور
بين دو
ميزبان برقرار نمود و ترمينال يا پايانه را براي دو
ميزبان شبيه سازي مي كند
.
اين ترمينال راه دور كليه
امكانات يك ترمينال محلي را در اختيار قرارمي دهد
.
ب
)
FTP ( File Transport Protocol )
انتقال فايل
:
با
استفاده از اين پروتكل كاربر قادر خواهد بود از راه
دور از راه دور فايلها را از
ميزباني به ميزبان ديگر انتقال دهد
.
ج
)
SMTP
مديريت
پست الكترونيك
:
اين پروتكل استانداردي
براي ارسال و دريافت پست الكترونيك برروي اينترنت مي
باشد
.
د
)
HTTP
انتقال صفحات وب
:
ازاين پروتكل براي انتقال ابرمتنها بر روي اينترنت
استفاده مي شود
.
اين متنها بر روي ميزبانها به وسيله
مرورگرها
( Explorer )
قابل نمايش هستند
.
با استفاده از اين پروتكل مي توان متن ،
صدا ، تصوير ، تصاوير متحرك ، موسيقي و فيلم را بر روي
شبكه انتقال داد
.
توجه داشته باشيد كه
معمولا لفظ
TCP/IP
براي دو موضوع متفاوت
بكار برده مي شود
:
1-
مدل
TCP/IP
كه
مدل چهار لايه آن بررسي شد
.
2-
پشته
TCP/IP
يا پشته پروتكلهاي
TCP/IP
كه
مجموعه اي است شامل بيش از
100
پروتكل كه
براي سازماندهي اجزا اينترنت بكارمي رود
.
صفحهي بعد |
